ΑΨΟΓΗ Η ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΒΡΑΔΙΑ ΤΗΣ "ΓΑΙΑΣ"

Ήταν, από κάθε άποψη, μια σπουδαία εκδήλωση η "Βραδιά Περιβάλλοντος" που διοργάνωσε η "Γαία" την Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου στην ολοκαίνουργια αίθουσα εκδηλώσεων του Γυμνασίου Ψαχνών.

Η βραδιά άνοιξε με την παρουσίαση των δύο ομιλητών και ακολούθησε χαιρετισμός από τον πρόεδρο της "Γαίας", κ. Νίκο Χασάνδρα, ο οποίος τόνισε την αξία του συλλογικού αγώνα υπέρ του περιβάλλοντος στους σημερινούς κρίσιμους καιρούς, ενώ δεν παρέλειψε να στηλιτεύσει την ανεύθυνη, ύποπτη και συκοφαντική ενέργεια του αντιπεριφερειάρχη κ. Σταμάτη Καπελέρη, που σε πρόσφατο έγγραφό του προς τον αρμόδιο υπουργό αναφέρει κατά λέξη ότι "ένας πρόσθετος σημαντικός λόγος επίσπευσης του έργου (σσ. του φράγματος Ψαχνών) είναι η έντονη ανησυχία και προβληματισμός των πολιτών και αγροτών που δημιουργήθηκαν από διάφορους φορείς και συλλόγους για την ύπαρξη εξασθενούς χρωμίου στα ύδατα της συγκεκριμένης περιοχής",αφήνοντας έτσι να εννοηθεί ότι δεν υπάρχει πραγματικό πρόβλημα τοξικής ρύπανσης του νερού ούτε και πραγματικοί υπαίτιοι, παρά μόνο ανησυχία, για την οποία φταίνε τάχα οι διάφοροι σύλλογοι (που αποκάλυψαν το πρόβλημα)!

Ηλίας Μπεριάτος, Νίκος Χασάνδρας, Θεολόγος Μιμίδης.

Πρώτος από τους δύο ομιλητές, έλαβε το λόγο ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, κ. Ηλίας Μπεριάτος, ο οποίος αναφέρθηκε σε καίρια θέματα διαχείρισης περιβάλλοντος, επικεντρώνοντας στην προοπτική της αξιοποίησης των ορεινών όγκων και της τουριστικής ανάπτυξης τεσσάρων εποχών.

Στη συνέχεια, ο καθηγητής του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Θεολόγος Μιμίδης, μίλησε για τους τρόπους πρόκλησης της τοξικής ρύπανσης του νερού και του εδάφους, καθώς και για τις σύγχρονες επιστημονικές μεθόδους αντιμετώπισής της, καταλογίζοντας παράλληλα ευθύνες στους υπαίτιους, οι οποίοι για λόγους αισχρής κερδοσκοπίας δεν τηρούν τους προβλεπόμενους όρους διαχείρισης των βιομηχανικών αποβλήτων.

Βαγγέλης Αποστόλου και Ηλίας Μπεριάτος

Μετά την ολοκλήρωση των δύο εισηγήσεων, ανέβηκαν κατά σειρά στο βήμα ο πολιτευτής και πρώην βουλευτής κ. Βαγγέλης Αποστόλου και ο δήμαρχος Διρφύων-Μεσσαπίων, κ. Γιάννης Μπουροδήμος, οι οποίοι τοποθετήθηκαν θετικά απέναντι στις θέσεις των ομιλητών και στο πνεύμα της εκδήλωσης. Ακολούθησαν ερωτήσεις εκ μέρους του ακροατηρίου και διάλογος.

Στο τέλος της βραδιάς, ο καθηγητής κ. Μπεριάτος δεν παρέλειψε να συγχαρεί τόσο το κοινό για τη μεγάλη προσέλευση και την υποδειγματική του προσήλωση όσο και το γνωστό από τους αγώνες του Σύλλογο "Γαία" -όπως χαρακτηριστικά είπε- για την άψογη διοργάνωση και γενικότερα για την πολύτιμη προσφορά του στον τόπο.

Μεταξύ των παρευρεθέντων ήταν ο αρχηγός της μείζονος αντιπολίτευσης Διρφύων-Μεσσαπίων, κ. Γιώργος Ψαθάς, ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Διρφύων-Μεσσαπίων, κ. Ιωάννης Τσατσαρώνης, η πρώην προϊσταμένη της Δ/νσης Περιβάλλοντος και νυν προϊσταμένη της Δ/νσης Συγκοινωνιών της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας, κ. Πένυ Ιωαννίδου, η Δ/ντρια του Γυμνασίου Ψαχνών, κ. Κυριακή Μαυρωτά, εκπρόσωποι φορέων και συλλόγων της περιοχής κ.ά.

Ο μπουφές ήταν μια ευγενική προσφορά του κ. Γιάννη Χρυσαφόπουλου (Ζαχαροπλαστική - Catering "Flamingo"), προς τον οποίο ο σύλλογος "Γαία" εκφράζει τις θερμές ευχαριστίες του.

Χριστουγεννιάτικες ιστορίες απ' τη Στενή

Το τζάκι στο σπίτι του Θοδωρή τ' Γιαννιού (Σιμιτζή), είχε πολύ δουλειά εκείνο το βράδυ, του Δεκέμβρη 193... στην Κάτω Στενή, λίγες μέρες πριν από τα Χριστούγεννα. Οι ανταύγειες της φωτιάς, χόρευαν ασταμάτητα και έκαναν τα τρελά παιχνίδια τους, πάνω στους τοίχους του δωματίου.
Πάνω στην τζιροστιά, μια κατσαρόλα ετοίμαζε κάποιο όσπριο για το δείπνο. Οι τρεις κόρες του Θοδωρή, η Ελένη (Λαναρίτσα), η Βαγγελιώ και η Κατίνα, ζεσταίνονταν κοντά στη φωτιά, ρίχνοντας κλεφτές ματιές στην κατσαρόλα.
Έξω το χιονόνερο, ράπιζε σαν μαστίγιο τα πρόσωπα των ανθρώπων, που βιαστικά γυρνούσαν στο σπίτι τους, ενώ ο δυνατός άνεμος, πάγωνε περισσότερο την ατμόσφαιρα.
Ξάφνου η πόρτα άνοιξε και στο άνοιγμά της εμφανίστηκε με μια αγκαλιά ξύλα στα χέρια η Παναγιού η Μπουζούλα, σύζυγος του Θοδωρή.
"Πόψι Θουδουρή, είνι Κριτσμάς" είπε και γυρνώντας στα παιδιά, λέει. Ιλάτι να βάνου να φάτι κι ύστρα να πέσιτ' να λαγάσιτι.
Την άλλη μέρα το πρωί ο καιρός ήταν κάπως πιο μαλακός. Η οικογένεια είχε ξυπνήσει, όταν φωνές ακούστηκαν από την αυλή. "Θουδουρή, ε Θουδουρή. Στην αυλή, ταλαιπωρημένος, παγωμένος, με εμφανή τα σημάδια της κούρασης και της αϋπνίας, ήταν ο Θανάσης ο Πισινάρας (Σιτιμπούρας). Άντι Θουδουρή, τράβα κατ' στουν Α-Γιωρ' να φέρ'ς τα παιδιά. Και αφού μπήκε μέσα στο σπίτι, εξήγησε επιτροχάδην τι είχε συμβεί την προηγούμενη βραδιά.
- Ο Σιτιμπούρας -απ' ότι είπε- ερχόταν από τη Χαλκίδα, μαζί με τη γυναίκα του Μαρία και την κουνιάδα του Παναγιού (Μύξινα). Βλέποντας τον καιρό να χειροτερεύει μπήκαν μέσα στο εξωκκλήσι του Αι-Γιώργη, μήπως και φτιάξει ο καιρός, αλλά αυτός χειροτέρεψε ακόμα πιο πολύ.
Όταν είχε νυχτώσει βλέπουν να μπαίνουν μέσα στο εξωκκλησάκι οι τρεις φίλοι που ήταν μαθητές Γυμνασίου στη Χαλκίδα και ερχόντουσαν στο χωριό για τις γιορτές. Ήταν ο Απόστολος Σιμιτζής του Θοδωρή, ο Τάσος Εμμανουήλ και ο Στέφανος Μπεληγιάννης (Κούτσουνος).
Ο Θοδωρής μόλις άκουσε όλ' αυτά, ετοίμασε τη Μούλα, πήρε μαζί του και μία καπότα και ξεκίνησε να φέρει τα παιδιά. Τα έβαλε όλα πάνω στη Μούλα, τα τύλιξε με την καπότα και τάφερε στην Κάτω Στενή.
Και να τι είχε συμβεί. Οι τρεις φίλοι και συμμαθητές στο Γυμνάσιο Χαλκίδας, λόγω των γιορτών των Χριστουγέννων, αποφάσισαν να έρθουν στη Στενή, με τα πόδια φυσικά, μια και τότε δεν υπήρχε συγκοινωνία. Ήταν ο Αποστόλης Σιμιτζής ο Τάσος Εμμανουήλ και ο Στέφανος Μπεληγιάννης, μαζί με δύο παιδιά από τις Γίδες (Αμφιθέα).
Ξεκίνησαν με βροχή και φορτωμένοι τα ταγάρια τους, γεμάτα με βιβλία, ρούχα άπλυτα κλπ. πήραν το δρόμο για το χωριό. Όσο προχωρούσαν, η βροχή γινόταν χιονόνερο και ο άνεμος δυνάμωνε. Φτάνοντας στις Γίδες, οι καιρικές συνθήκες ήταν στο πιο επικίνδυνό τους σημείο.
Τα παιδιά από τις Γίδες, πρότειναν στους τρεις φίλους μας να μείνουν εκείνη τη βραδιά να τους φιλοξενήσουν, αλλά δεν το δέχτηκαν.
Φτάνοντας στον "κατακλυδάρη", διαπίστωσαν ότι η διέλευση ήταν αδύνατη, γιατί απ' την πολύ βροχή το ποτάμι είχε "κατεβασιά".
Άρχισαν λοιπόν να περπατούνε το ποτάμι δίπλα-δίπλα, με κατεύθυνση το χωριό. Όμως οι δυσκολίες μεγάλες. Το χιονόνερο τους ράβδιζε τα πρόσωπα, ο αέρας έκανε δύσκολο το περπάτημά τους και στα οργωμένα χωράφια, τα πόδια τους χώνονταν μέχρι το γόνατο.
Σε κάποια στιγμή, ο Αποστόλης "κιότεψε" και "κολόκατσε" πάνω στο οργωμένο, λέγοντας στους άλλους να τον παρατήσουν και να φύγουν. Όμως αυτοί επέμεναν και με "τα χίλια στανιά" τον έπεισαν να τους ακολουθήσει και κρατώντας τον κάπου - κάπου, έφτασαν στον Αι-Γιώργη νύχτα και μουσκεμένοι ως το κόκαλο, όπου βρήκαν τον Σιτιμπούρα.
Αλλά και εκεί τα πράγματα ήταν "σκούρα". Με μουσκεμένα ρούχα, χωρίς κλινοσκεπάσματα και χωρίς φωτιά. Κάπου - κάπου άναβαν κάποιο κερί για να ζεσταθούν.
- Την άλλη μέρα, όπως είπαμε, ο καιρός ήταν καλύτερος. Μέχρι να έρθουν οι γονείς του Τάσου και του Στεφανή από την πάνω Στενή να τους πάρουν, οι τρεις φίλοι, άλλαξαν, ζεστάθηκαν και έφαγαν.
Μπροστά στο τζάκι, γύρω απ' το σοφρά, με τα καβάθια γεμάτα αχνιστά όσπρια, πριν αρχίσει το φαγητό, ο Θοδωρής τ' Γιαννιού και οι υπόλοιποι, έκαναν "Σταυρό" που για κείνη τη μέρα είχε διπλή σημασία. Πρώτον για τον άρτον τον επιούσιον και δεύτερον για το αίσιο τέλος της περιπέτειας του γιου του.

Γιάννης Γιαννούκος

Το παραδοσιακό Χριστουγεννιάτικο τραπέζι στη Στενή Ευβοίας

Κάθε τόπος είχε τα δικά του μαγειρέματα. Συνήθως, το «καλό» φαγητό ήταν το χοιρινό, καμιά φορά και το κοτόπουλο, πάντως στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι το χοιρινό κρέας είχε... δεσπόζουσα θέση.
Η οικογένεια μαζευόταν γύρω από τη φωτιά και απολάμβανε τη σπάνια ευκαιρία της κρεοφαγίας.
Ας τρυπώσουμε όμως στο γιορτινό τραπέζι των παππούδων μας κι ακόμη παλιότερα, για να δούμε τι συνήθιζαν να τρώνε κάποτε, πριν η...αστική γαλοπούλα με κουκουνάρι και κάστανα μονοπωλήσει τις γιορτινές συνταγές.
Το σφάξιμο του γουρουνιού ήταν ολόκληρη ιεροτελεστία. Κάθε οικογένεια έσφαζε το δικό της, μαζεύονταν όμως δεκάδες γείτονες, περαστικοί και φίλοι για τη διαδικασία.
Το κρέας κοβόταν σε κομμάτια, τα οποία προορίζονταν για διαφορετικά φαγητά: για λουκάνικα, για πηχτή, για «πασπαλά» κ.λ.π..
Νύχτα το πρωί χτυπούσαν οι καμπάνες. Μικροί και μεγάλοι ετοιμάζονται και πηγαίνουν στην εκκλησία. Το σχόλασμα της εκκλησίας γίνεται λίγο μετά τα χαράματα (θαμπά) και τρέχουν όλοι για την πρωινή Χριστουγεννιάτικη «τηγανιά» ή αν προτιμάτε «σχαριά» του χοιρινού, αλλά και τηγανιτό μαύρο συκώτι..
Το μεσημέρι το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι παίρνει ιδιαίτερη επισημότητα, με τα πλούσια φαγητά, το καλό κρασί και τις πολλές ευχές. Το κατ΄ εξοχήν φαγητό της ημέρας είναι το χοιρινό με χορταρικά(σέλινο) . Σπάνια υπήρχε σπίτι που να μην φιλοξενούσε κάποιους ξενιτεμένους συγγενείς ή φίλους.
Το μεσημέρι των Χριστουγέννων, όπως είπαμε, τα πιάτα γέμιζαν χοιρινό με σέλινο, το οποίο θεωρούνταν «γιορτινό» έδεσμα.
Απαραίτητη επίσης ήταν και η παρουσία της οματιάς, του σπληνάντερου και του λουκάνικου.
Το σπληνάντερο που φτιαχνόταν από το παχύ έντερο (κολιάς) με άσπρο συκώτι (πνευμόνια), καρδιά και σπλήνα, καρυκευμένο με θρούμπι, κανέλα, γαρύφαλλο, αλάτι και πιπέρι, που το έτρωγαν τηγανητό αν ήθελαν να το έχουν στο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι, αλλιώς έπρεπε να το φάνε τη δεύτερη μέρα που έτσι κι αλλιώς θα άναβαν φούρνο για να ψήσουν και τις οματιές, αν δεν τις είχαν ψήσει σε κάπια γάστρα.οι οποίες φτιάχνονταν από το παχύ έντερο, κυρίως το τμήμα του σιγμοειδούς, και περιείχε πλιγούρι (μπουλουγούρι), άσπρο συκώτι και διάφορα γλυκάδια, με τα σχετικά καρυκεύματα.
Το βραδινό φαγητό είναι συνήθως «κοντοσούφλι», χοιρινό δηλαδή κομμένο σε μικρά κομματάκια περασμένα σε μικρή σούφλα και ψημένα στη «θράκα» του τζακιού, που τρώγεται σε δόσεις, καυτό όπως βγαίνει από τη φωτιά και ενώ τρωγόντουσαν τα πρώτα κομμάτια, άλλα κομμάτια έμπαιναν στη θράκα για να ετοιμαστούν.
Απόθεμα χοιρινού κρέατος υπάρχει για κάμποσες μέρες, σε κάθε οικογένεια και το «κοντοσούφλι» γίνεται σε κάθε στιγμή που θα περάσουν φίλοι από το σπίτι.
Το κρέας πασπαλιζόταν με μπόλικο αλάτι, ελλείψει ψυγείου και διατηρούνταν για κάμποσες ημέρες.

Εκδήλωση για την προστασία των ορεινών όγκων της Δίρφυς

Το τελευταίο διάστημα πολύς λόγος έχει γίνει για την προστασία των ορεινών όγκων της Δίρφυς και για την εταιρεία ΕΛΜΙΝ. Ένα θέμα που θα απασχολήσει αρκετά το επόμενο διάστημα την τοπική και όχι μόνο κοινωνία, σχετικά με τις περιβαλλοντικές και όχι μόνο συνέπειες που πιθανόν να προκληθούν από τις ενδεχόμενες ερευνητικές γεωτρήσεις.

Για το θέμα αυτό ο Οικολογικός Σύλλογος "Ταναΐς κάνει την δεύτερη συγκέντρωση στην περιοχή της Στενής και ειδικότερα στο Ξενοδοχείο Γερακίνη" την Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου και ώρα 7:00 το απόγευμα. Στην συνάντηση-συγκέντρωση θα προβληθεί η ταινία "Η Αλήθεια" και θα γίνει συζήτηση.

Βραδιά περιβάλλοντος από τη "Γαία"

Πρόσκληση


Ο Περιβαλλοντικός & Πολιτιστικός Σύλλογος Μεσσαπίας "Η Γαία"
 σας προσκαλεί στη Βραδιά Περιβάλλοντος
την Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου και ώρα 7 μ.μ.
στην αίθουσα εκδηλώσεων του Γυμνασίου Ψαχνών.

Ομιλητές

Ηλίας Μπεριάτος (καθ. Πανεπιστημίου Θεσσαλίας),
με θέμα:
"Αξιοποίηση ορεινών όγκων και τουριστική ανάπτυξη".

Θεολόγος Μιμίδης (καθ. Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών),
με θέμα:
"Αιτίες και τρόποι αντιμετώπισης της τοξικής ρύπανσης".

Η παρουσία σας θα μας τιμήσει ιδιαίτερα

Ανεμοστρόβιλος στο Μετόχι

Η παραπάνω φωτογραφία είναι πραγματική και προέρχεται από την περιοχή του Μετοχίου στην Εύβοια. Ολοένα και πιο συχνά βλέπουμε στην Ελλάδα φαινόμενα ανεμοστρόβιλων όπως αυτόν που φαίνεται στην παραπάνω φωτογραφία, ενώ πριν από λίγα χρόνια τα βλέπαμε μόνο σε αμερικάνικες ταινίες και σε ΜΜΕ ξένων χωρών. Ευτυχώς που ο συγκεκριμένος ανεμοστρόβιλος δεν "χτύπησε" σε κατοικημένη περιοχή, όπως είχε συμβεί στην Ηλεία και υπήρχαν θύματα και καταστροφές.

Το φαινόμενο αυτό είναι ακόμη μία απόδειξη της αλλαγής του κλίματος και μας δείχνει τις ευθύνες που έχουμε όλοι μας για την κατάσταση αυτή και γενικότερα για την μόλυνση και την καταστροφή του περιβάλλοντος.

Πέτρινα τοξωτά γεφύρια της Ελλάδας

 Του Γιώργου και Εύης Μπεληγιάννη

Μετά από δέκα χρόνια επίμονης και επίπονης αναζήτησης σε όλη την επικράτεια, παρουσιάζεται η πληρέστερη καταγραφή τοξωτών πέτρινων γεφυριών, αγγίζοντας τον αριθμό των 1.500, σχεδόν διπλάσιος από τα 700 που παρουσιάστηκαν στο πρώτο βιβλίο, με τίτλο «Αναζητώντας τα πέτρινα γεφύρια της Ελλάδας» (της Εύης Μπεληγιάννη).
Οι συγγραφείς, συνεπείς στην υπόσχεση του 2007, μέσα από τον πρόλογο του πρώτου βιβλίου, ότι «θα συνεχίσουμε την έρευνα όσο βαστούν τα πόδια μας», μοιράζονται μαζί μας την εμπειρία και τις γνώσεις τους.
Απαθανατίζοντας και καταγράφοντας τα τοξωτά πέτρινα γεφύρια μας, με πολλή προσπάθεια, τα εναπόθεσαν στις 600 σελίδες του νέου βιβλίου τους.(Εκδόσεις Μίλητος)
Πολλές εικόνες και λίγα λόγια, τα σημαντικότερα.
Μέσα από το πλούσιο φωτογραφικό τους αρχείο, μας προτρέπουν και μας παρακινούν να γνωρίσουμε και να ταξιδέψουμε την άγνωστη Ελλάδα, μα και τους τόπους της καταγωγής μας.
Να κάνουμε όλοι μαζί (γιατί μόνο έτσι μπορούμε) προσπάθεια για τη διάσωση αυτών των θαυμάσιων δειγμάτων της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, μεταφέροντας το μήνυμα και στις νεότερες γενεές.
Ο Γιώργος και η Εύη μας οδηγούν μέσα από άγνωστα, ξεχασμένα μονοπάτια για να διαβούμε στην «αντίπερα όχθη». Να γνωρίσουμε, να αγαπήσουμε αυτά που από αιώνες κοσμούν, αλλά και αποτελούν τη ζεύξη των οικισμών, ανθρώπων, πολιτισμών μα και των γνώσεων, τα πέτρινα γεφύρια της Ελλάδας.

 Πρόσκληση

Ο Γιώργος και η Εύη Μπεληγιάννη
και οι εκδόσεις ΜΙΛΗΤΟΣ
έχουν την τιμή και την ευχαρίστηση να σας προσκαλέσουν
στην παρουσίαση του βιβλίου τους
Πέτρινα τοξωτά γεφύρια της Ελλάδας
που θα γίνει στο Ζάππειο Μέγαρο
τη Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου και ώρα 7 μ.μ.

Θα ακολουθήσει δεξίωση

Είσοδος των αυτοκινήτων από την Ηρώδου Αττικού